Blog

Sta ik op het randje?…

Posted by on apr 2, 2019 in Blog | 0 comments

…Vraagt een klant me wel eens. En met het randje bedoelt hij/ zij dan het randje van de overspannenheid of burn-out. Ze komen bij mij met een andere coachvraag, maar hebben dan al een tijdje bepaalde ‘verschijnselen’. Verschijnselen als slecht slapen piekeren kort lontje huilen om niets pijn in de nek snel hoofdpijn slechte concentratie innerlijke onrust een opgejaagd gevoel Dan krijgt een 3e gesprek bijvoorbeeld ineens een andere wending door die vraag “Sta ik op het randje?” De laatste twee jaar kwam dat vaker voor, dus ik besloot me erin te verdiepen. Ik wilde een (mogelijke) burn-out eerder kunnen herkennen bij een cliënt, zodat ik handvatten zou kunnen geven om mijn cliënt voor een burn-out te kunnen behoeden, dan wel hem op tijd naar een huisarts te kunnen sturen. Middels een goed boek ‘Gek op stress maar niet altijd.’ (Van Suzan Kuijsten & Carolien Hamming) kwam ik bij het CSR Centrum terecht. Hun kijk op stresspreventie- en interventie sprak me aan: Herstel van een burn-out, eerst fysiek, dan mentaal. Inmiddels heb ik hun 4-daagse cursus met succes afgerond. Herken jij ‘de verschijnselen’? Of ken je iemand die ze heeft? Aarzel dan geen moment en doe er iets aan. Ga niet door tot het randje. Want, wie kent dat niet: we gaan vaak toch nog door. Nog even…want het is bijna vakantie, het project is bijna af, of straks wordt het rustiger. Maar dat is vaak niet zo. Want na dat project komt er een volgende, wordt je collega ziek en moet je zaken van hem overnemen, of is er wel iets anders waardoor we moeten blijven rennen. Onder hoogspanning werken is voor een tijdje prima. Ons lichaam is fantastisch en ondersteunt ons hierin. Het lichaam maakt extra cortisol en adrenaline aan om ons in staat te stellen al die drukte het hoofd te bieden en die extra inspanning te kunnen leveren. Daar is niets mis mee, mits je na de grote klus, stress dag, of bovengemiddelde prestatie rust neemt. Want als je rust neemt, laadt je lichaam weer op, maakt het weer andere hormonen aan zoals het feelgood hormoon endorfine, zodat ons lichaam weer in balans komt. Wil je hier meer over weten? Kijk dan eens naar het volgende filmpje van het CSR Centrum op Youtube: https://youtu.be/neD7DevsMnM Wil jij weten of je ‘op het spreekwoordelijke randje’ staat? Neem dan contact met me op. Ik heb via het CSR Centrum toegang tot een vragenlijst die betrouwbaar meet of en in welke mate er sprake is van stress gerelateerde problematiek. Immers, een dooddoener misschien, maar voorkomen is beter dan genezen… Voor nu nodig ik je uit om eens wat vaker ‘op te slomen’. Oftewel na bijvoorbeeld 2 uur hard en geconcentreerd werken even de benen strekken, of na een spannend gesprek, even te lummelen. Dan laadt de batterij letterlijk weer op. Met vriendelijke...

Read More

De gevangenis van je eigen gedachten

Posted by on dec 18, 2018 in Blog, Geen categorie | 0 comments

Gesprekken, quotes, liedjes en boeken kunnen me enorm inspireren. Zo ook het boek van Dr. Edith Eva Eger: De keuze. Een boek over haar ervaringen in Auschwitz; het overleven van het kamp en hoe zij uiteindelijk bevrijd werd door Amerikaanse soldaten. Ze schrijft dat ze daarna weliswaar vrij was, maar dat zij zichzelf door haar gedachten nog jaren gevangen hield en hoe zij zichzelf leerde bevrijden van deze gedachten. Wat een kracht en wijsheid heeft deze vrouw! Het boek kan ik je van harte aanbevelen. Door haar inspirerende teksten maak ik een reis door mijn eigen gedachten en ervaringen en door de ervaringen van mijn vrienden/ familie en klanten. Ik weet niet of je het herkent, maar ik doe dan als het ware ‘empirisch onderzoek’ of het klopt wat ik lees, of ik het herken, of ik er iets mee kan en of het mij kan helpen met een uitdaging in mijn leven. De keuze Door het boek ‘7 habits of highly effective people’ van Stephen Covey was ik al in aanraking gekomen met de gedachte: je kunt misschien niet beïnvloeden wat je overkomt, maar wel hoe je ermee omgaat. Hij geeft aan: daarin heb je altijd een keuze. Ook Dr. Eger spreekt hierover in haar boek. Iedereen maakt van alles mee in zijn of haar leven. Mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. We zullen genieten en we zullen lijden. Daarover zegt Dr. Eger in haar boek, “Lijden is universeel, het slachtofferschap is optioneel. Er zit een verschil tussen ‘het slachtoffer worden van’ en de slachtofferrol’. De kans is groot dat we gedurende ons leven allemaal een keer op een bepaalde manier ergens het slachtoffer van worden. Op een bepaald moment zullen we lijden onder een kwelling, ramp of misbruik, veroorzaakt door omstandigheden, mensen of organisaties waar we weinig tot geen invloed op hebben. Zo zit het leven in elkaar. Dat is ‘het slachtoffer worden van’. Het komt van buitenaf. Het is die pestkop in de buurt, de leidinggevende die tiert, de echtgenoot die slaat, de geliefde die je bedriegt, de discriminerende wet, het ongeluk waardoor je in het ziekenhuis belandt. Daartegenover staat de slachtofferrol, die van binnenuit komt. Niemand kan van jou een slachtoffer maken. Dat kan alleen jijzelf. We worden niet een slachtoffer door wat er met ons gebeurt, maar doordat we ervoor kiezen om vast te houden aan onze slachtofferrol. We ontwikkelen de denkwijze van een slachtoffer: een manier van denken en zijn die star, verwijtend, pessimistisch, bestraffend en zonder gezonde beperkingen of grenzen is. We zitten dan vast in het verleden, we zijn niet in staat te vergeven. Wanneer we kiezen voor de beperkte denkwijze van het slachtoffer, worden we onze eigen gevangenisbewaarders.” Slachtofferrol Laten we eerlijk zijn, dat hebben we allemaal toch wel eens (gehad)? Zo had ik laatst een klant die net gescheiden was. Hij voelde zich slachtoffer van het onmogelijke gedrag van zijn ex-vrouw. “Zij bepaalt mijn leven en zorgt dat ik dingen MOET doen!” Ik vroeg hem naar een voorbeeld. Hij gaf aan dat ze om de dag voor de kinderen zorgden en dat betekende dus ook het halen en brengen naar en van school. Op haar dag komt ze vaak te laat of ze komt soms zelfs niet opdagen. “Ik word dan steeds gebeld door de opvang en dan MOET ik ze halen. Dat heeft enorme impact op mijn dag. Ik moet eerder weg van werk, en…” Ik vroeg of ik een zijstap mocht maken. Na zijn toestemming vroeg ik hoe hij wilde zijn als vader. Hij beschreef onder andere dat hij wilde dat zijn kinderen hem volledig vertrouwen en dat...

Read More

Zonder vertrouwen loopt alles vast

Posted by on sep 19, 2018 in Blog, Geen categorie | 0 comments

In het Algemeen Dagblad van 14 september jl. staat een interview met Nout Wellink, voormalig president van de Nederlandse Bank. De kop van het artikel is ‘Er komt zeker een nieuwe crisis’. Mijn aandacht was meteen getrokken, dus ik heb het artikel gelezen. (Voor de geïnteresseerden, lees hier het artikel). Op de vraag waar de crisis van 2008 nou precies vandaan komt, vertelt hij over de naoorlogse jaren, waarin steeds ‘grootschaliger van de toekomst’ wordt geleend. “Er was al die tijd een rotsvast vertrouwen dat de dag van morgen altijd beter zou zijn dan vandaag.” Dat vertrouwen maakte dat we ondernamen, investeerden, en vooral veel leenden om al onze dromen waar te kunnen maken. De welbekende bomen groeiden tot in de hemel. Even verderop in het artikel geeft hij aan dat het in deze crisis bovenal een vertrouwenscrisis was. “Markten drogen op, mensen halen hun spaargeld van de bank, banken durven elkaar geen geld meer te lenen. Het besef dringt door dat we op de pof hebben geleefd. Iedereen die geld nodig heeft, kan daar niet meer aankomen. Daardoor loopt alles vast….” Twee keer het woord vertrouwen in de hoofdrol. Met twee keer een enorme impact. De grote impact van vertrouwen Kan je je voorstellen dat het ook zo werkt binnen je gezin, vriendenkring, team, bedrijf? Dat vertrouwen een enorme impact heeft? Een voorbeeld: Stel je kind van 6 vraagt herhaaldelijk of hij een nieuwe step krijgt. Een iedere keer zeg jij “nee, daar hebben we nu geen centjes voor.” (Of een andere reden.) Een dag later kom je met een tas thuis met daarin je nieuw verworven trui. Dit proces herhaalt zich een aantal keer. Welke boodschap krijgt je kind impliciet? ‘Dat het niet helemaal waar is wat je zegt.’ En de volgende keer dat je een reden geeft voor iets…? Het antwoord laat zich raden. De stelligheid waarmee het kind met je in discussie gaat, ook. Je kind gelooft je niet meer en geeft zijn weerwoord, doorspekt met bewijs dat je centjes genoeg hebt. Het vertrouwen van je kind in jouw oprechtheid heeft een deukje opgelopen. Ander voorbeeld: Je belooft Karin dat je de resultaten van het onderzoek morgen inlevert. Maar je haalt het niet. Het wordt 2 dagen later. Dit gebeurt wel vaker. De volgende keer dat je iets belooft, gelooft ze je niet meer. Je betrouwbaarheid heeft een flinke knauw gekregen. En nu wil jij iets voor vrijdag hebben. Hoe groot is de kans dat je het op tijd krijgt? Of: Harmen levert de vertaling bij je in. Weliswaar op tijd, maar hij zit vol fouten; net als de vorige keer. Wat ga je doen? Alles controleren. (Ken je dat; die collega waarvan je het werk controleert?) Controleren levert ergernis op, kost tijd en dus geld. Ook hier gaat het om vertrouwen. En ook hier is de impact groot. Effectiviteit gaat omlaag en efficiency staat onder druk. Vertrouwen kun je bouwen Nu zijn dit kleine en, waarschijnlijk, best herkenbare voorbeelden. Je kunt je voorstellen dat de impact vergroot naarmate de voorbeelden zich opstapelen. Als het vertrouwen binnen je team laag is, gaan mensen elkaar minder vaak opzoeken, gunnen ze elkaar minder, delen ze minder kennis met elkaar, gaan ze het zelf maar doen, gaan ze elkaars werk controleren, enz. Heb je wel eens berekend hoeveel geld/ potentieel dit je team kost? Of het bedrijf? Ik daag je uit om eens goed te luisteren naar uitspraken van je collega’s. (“Daar geloof ik niet meer in!” “Zij? Zij zijn nooit op tijd!” “Dat gaat hen nooit lukken.”) Of om eens goed te observeren. (Gaan ze met elkaar in...

Read More

De kunst van ‘het niet weten’

Posted by on mei 16, 2018 in Blog, Geen categorie | 4 comments

Leiders behoren alles te weten van wat hun ondergeschikten weten en doen. Alles wat je medewerkers kunnen en weten, moet jij ook kunnen en weten. Toch? Of… Gaat leiderschap over het niet weten van het antwoord? En is het zo dat leiders juist in staat moeten zijn om de intelligentie, het talent, de ideeën, de oplossingen en de energie te ontketenen uit het team (of zelfs uit meerdere teams)? Of beide? Wat vind jij? Neem even een minuutje om een eerlijk antwoord voor jezelf te bedenken. Vanuit welk paradigma werk jij? Jaren geleden gaf ik leiding aan 4 afdelingen. Ik had zelf ervaring met het werkveld van 3 afdelingen. Van 1 afdeling helemaal niet… Aan het hoofd van die afdeling stond een man die mijn vader had kunnen zijn; door de wol geverfd en goed in zijn vak. Iedere keer als we een ‘bila’ hadden, was ik gespannen. Immers, wat kon ik toevoegen aan zijn kennis? Hoezeer ik me ook inlas in zijn onderwerpen, seminars bezocht om mezelf bij te spijkeren, gesprekken aanging met experts; ik liep altijd een kilometer achter hem aan. Onze bila’s waren dan ook niet echt inspirerend. Geen van tweeën kwam er wijzer uit, was mijn beleving van zo’n gesprek. Totdat hij op een dag met een probleem kwam. Ik luisterde. Ik stelde verdiepende vragen. (Ik heb er tegenwoordig mijn werk van gemaakt;-) Ik gaf hem feedback en zette hem aan het denken. Hierdoor was hij in staat om van zijn gebaande pad af te wijken en zelf een nieuwe oplossing te bedenken voor de situatie. Hij bedankte me voor het gesprek en zei dat hij er veel aan had gehad. Hij wist wat hij ging doen. Wow!!!! Ik had waarde toegevoegd door ‘niet te weten’. Door het antwoord in hem te ontketenen. Door zijn potentieel vrij te maken, als het ware. Vanaf dat moment liet ik mijn paradigma ‘dat een leidinggevende alles hoort te weten van het werkveld van zijn ondergeschikte’ los en werd ik een beter leidinggevende. Door de kunst van het niet weten. Nu is dit een simpel, bijna één dimensionaal voorbeeld. Een voorbeeld van jaren geleden. De manager die een 1-op-1 heeft met haar medewerker. Tegenwoordig is het misschien nog wel ingewikkelder. Immers we werken steeds meer in netwerken van teams. De teams doen binnen hun setting hun eigen ding, maar ze werken ook samen met andere teams. In dat netwerk werken ze aan een project. Als het deel van inkoop af is, stappen zij eruit en stapt verkoop er bijvoorbeeld in. Als het project af is, wordt het team ontbonden en bij een volgend initiatief kan er een nieuw netwerk ontstaan, met weer een andere samenstelling van teams. Dat betekent dat je als manager steeds in andere settings zit. Met andere teams en je dus met andere kennis, expertise en vaardigheden te maken krijgt. Het lijkt me bijna onmogelijk om alles te beheersen, te weten. Dan wordt het belangrijker om kennis te kunnen ontsluiten. Een nieuwe vaardigheid, competentie voor managers dus. Onderzoek wijst uit dat slechts 21% van de executives zich vertrouwd voelt met het bouwen van cross-functionele teams en hoe ze ermee moeten werken. Mede door de netwerken van teams is leiderschap geen individuele sport meer, maar meer een teamsport. Het antwoord komt niet van 1 leider, maar van het collectief. In die hoedanigheid stuitte ik op de quote dat leiderschap niet zozeer gaat over ‘het antwoord weten’, maar meer over het over de capaciteiten beschikken om de collectieve intelligentie en inzichten van groepen / teams / organisaties vrij te maken. Om het collectief in zijn kracht te zetten...

Read More

Stip op de horizon

Posted by on jan 8, 2018 in Blog, Geen categorie | 0 comments

Bedankt voor ons contact in 2017! Voor 2018 wens ik je het allerbeste. Ik hoop, los van een goede gezondheid, dat je in 2018 je dromen/doelen waar zult maken. Heb je tijdens de nieuwjaarsnacht goed kunnen nadenken over die doelen? De zogenoemde goede voornemens? Of ben je daar nog niet uit? Wat gaat 2018 jou brengen? Hoe ga jij je leven leiden? Persoonlijk leiderschap gaat onder andere over Ben ik de regisseur van mijn eigen film? Met andere woorden, toon ik eigenaarschap over mijn eigen leven? Immers, niemand anders dan ikzelf is verantwoordelijk voor mijn geluk. Als ik dus die regisseur ben, waar gaat mijn film dan eigenlijk over? Oftewel, welke dromen wil ik waarmaken in mijn leven? Welke doelen wil ik behalen? Hoe wil ik zijn? Hoe wil ik dat mijn naasten mij zien? En…wat wil ik in 2018 doen? Gaat de film geproduceerd worden? Ga ik de daad bij het woord voegen, of blijft het bij plannen, erover praten en uiteindelijk niet realiseren? Er is er maar één die mijn plannen kan waarmaken en dat ben ik. Hoe is het met jouw film? Is het een spannende film? Uitdagend? Is het plot zoals je je had voorgesteld? Heb je de juiste spelers om je heen verzameld? Of zijn er nog ‘hick-ups’ en kan je nog wel wat hulp gebruiken om ‘deel II’ te herschrijven? Hulp om door mij uitgedaagd te worden over wat je nu werkelijk wilt. Of, als je dat wel weet, om eens samen te kijken naar de belemmeringen die je in de weg staan om te bereiken wat je graag zou willen. Mogelijke onderwerpen kunnen zijn Je wilt in 2018 nu eindelijk eens écht gaan werken aan een betere werk-privé balans. Je loopt in je werk op een dood spoor en je wilt nadenken wat een mogelijke nieuwe stip op de horizon is voor jou. Je wilt je gaan herbezinnen wat binnen de op handen zijnde reorganisatie jouw bestemming wordt: weggaan bij het bedrijf, of nadenken over welke posities voor jou aantrekkelijk zouden kunnen zijn en hierover het gesprek aangaan. Je wilt het voortouw gaan nemen om de communicatie binnen je team te verbeteren. Je wilt het vertrouwen in je team vergroten en herstellen waar nodig. Je wilt je interesses en kwaliteiten beter leren kennen en leren om daarmee meer op de voorgrond te treden binnen je bedrijf. Je wilt nadenken over de toekomst van je afdeling of bedrijf en je visie en strategie eens samen met een coach tegen het licht houden. … Herken je één van deze onderwerpen, of heb je een ander onderwerp waar je in 2018 mee aan de slag wilt? Graag sta ik weer voor je klaar om je te helpen de allerbeste versie van jezelf te zijn in 2018 en om de hoofdrol te gaan spelen in de film die jij hebt uitgekozen. The goal is not to change who you are, but to become more of who you are at your best – Sally Hogshead –...

Read More

Hoe kom ik over?

Posted by on dec 7, 2017 in Blog, Geen categorie | 0 comments

‘I have learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel’ – Maya Angelou Zo, ga daar maar eens over nadenken. Bij mij bleef de zin hangen en ik ben me er eens in gaan verdiepen: Weleens weg gegaan bij een vergadering/vriend(in) en je voelde je daarna slechter dan voor je binnenstapte? Ik kan me herinneren dat ik, jaren geleden, op mijn werk om 6 uur ’s avonds klaar stond om naar huis te gaan. Hoogzwanger met de intentie om op weg te gaan naar de zwangerschapsgym. Of ik nog even bij de baas kon komen. Hij had de vraag of ik nog een dringend klusje voor hem kon doen. Ik wees op de klok, vertelde hem dat ik naar huis ging, ergens om 7 uur moest zijn en dat ik er morgenvroeg meteen mee zou beginnen. Waarop hij zei: “Is goed hoor, als het morgen maar om half 9 af is.” Ja, toen voelde ik me niet zo prettig op zijn zachtst gezegd. Nu was dit niet een op zichzelf staande situatie. Daardoor voelde ik mij boos, vol onbegrip en vroeg mij af of hij wel het beste met mij voor had. Nu, jaren later, weet ik het nog! Inderdaad, niet zozeer wát hij deed, maar hóe hij het deed, bleef hangen. Heb jij zelf weleens zoiets aan de hand gehad? Dat je bij een vriend(in) bent geweest, die op je schuldgevoel inspeelt? Dat je binnenkwam bij een collega en je een ‘hidden agenda’ vermoedde? Of dat je binnenkwam bij je chef en een opdracht kreeg voor je afdeling terwijl je het idee had dat hij/zij niet weet wat er in de markt speelt en dus wat hij/zij vraagt? Hoe ging je de deur uit? Welke gevoelens had je? Laten we het omdraaien en eens naar onszelf kijken. Stel jij bent een leider. Voelen mensen zich beter nadat ze bij jou zijn geweest? Heb je iets toegevoegd/ gedaan waardoor zij sterker je kantoor uitgingen? Randy Conley* spreekt hier over 3 vragen die je jezelf kunt stellen: Heb ik ze het vertrouwen gegeven? Voelen ze zich gewaardeerd? Heb ik ze in hun kracht gezet? 1. Heb ik ze het vertrouwen gegeven? “Vergeet je niet om X te informeren?” “Heb je aan Y gedacht?” Wat zeg je impliciet met deze opmerkingen? Juist, dat jij bang bent dat de ander er niet aan heeft gedacht. Daar vertrouw je dus niet echt op. Er is niets dat zo motiveert of inspireert als iemand die jou vertrouwt. Ken je dat niet? Dat die ene leraar in jou geloofde? Of die manager die jou een klus toevertrouwde? Dan ga je toch extra hard je best doen om het waar te maken? Medewerkers die voelen dat ze vertrouwd worden, die hoeven niet te worden aangestuurd of gecontroleerd, die sturen zichzelf aan. Door vertrouwen te schenken ‘empower’ je mensen. Je versterkt je leiderschap. Om vertrouwen te kunnen schenken heb je moed nodig en de juiste intenties. (Wìl je mensen in hun kracht zetten?), moet je je mensen kennen (Wie kan het aan, heeft de kennis/ ervaring, etc.?) en over het vermogen beschikken om verwachtingen te verduidelijken (immers het gaat erom dat mensen zichzelf managen volgens gedeelde verwachtingen). En…geef jij vertrouwen? Krijgen jouw medewerkers voldoende gelegenheid om hun vaardigheden te laten zien, aanbevelingen te doen en plannen te implementeren? Vertrouw jij erop dat je collega’s het juiste doen; met de juiste intenties? 2. Voelen ze zich gewaardeerd? ‘The celebration of one success launches a thousand more’ – Adrian Gostick and Chestor Elton...

Read More