Discussie of dialoog?

Posted by on jun 8, 2016

ikzieikzie

Al sinds jaar en dag ben ik verzot op quotes. Er staat vaak zoveel wijsheid in één quote. Laatst zag ik weer zo’n goede. Van Peter Drucker dit keer:

Our mission in life is to make a positive difference, not to prove how smart we are and not to prove how right we are.”

Ken je dat? Van die vergaderingen waarin iemand een standpunt verdedigt of een idee oppert en iemand anders gaat ertegen in of komt met een ander idee? Wat je dan vaak ziet gebeuren, is dat de persoon die het idee opperde er een schepje bovenop gaat doen om te benadrukken waarom zijn idee toch echt wel goed is en waarom er goed over is nagedacht. Maar ja, persoon 2 heeft dat ook, werkt al 15 jaar bij de zaak en weet dus dat het idee van persoon 1 hier toch echt niet gaat werken en probeert dat vervolgens weer op zo overtuigend mogelijke wijze te brengen. 

En zo gaat dat heen en weer. We houden ons een tijdje bezig met het aandragen van argumenten ter illustratie van onze standpunten. In feite trekken we ons meestal dieper terug in onze positie en dus het perspectief van waaruit we zelf waarnemen. Vaak zijn er veel woorden, wordt  er veel door elkaar heen gepraat, vele zinnen beginnen met  ‘ja maar’, wordt er een stelling geponeerd. Ja…begint er iets bekend voor te komen? We noemen dit een discussie. Wat meestal niets anders is dan een uitwisseling van meningen.

En aan het eind van de vergadering is 1 ding zeker: Om 11 uur weet ik nog beter wat ik om 9 uur ook al vond en jij ook!! Bovendien is er dan al een heleboel energie verloren gegaan om 11 uur. Herkenbaar? Of kennen ze bij jou in het bedrijf de kunst van het effectief vergaderen?

En dan te bedenken dat we meer energie krijgen en ons beter voelen als we verschil kunnen maken; als we een positieve bijdrage kunnen leveren. Als we dingen voor elkaar kunnen krijgen met elkaar.

Hoe komt het dan toch dat we keer op keer in dezelfde ‘loop’ blijven hangen? Wat maakt nou dat we niet over ons eigen ego heen kunnen stappen (want laten we nou eens eerlijk zijn naar onszelf; dat is het toch eigenlijk?) om eens naar het verhaal of idee van de ander te luisteren? En eens echt open te staan of hier niet iets heel goeds in zit; iets wat toevoegt aan mijn idee en mijn verhaal nog sterker maakt. Immers: waar twee mensen dezelfde mening hebben, is er 1 overbodig. Aaah, nog zo’n mooie quote.

Diep van binnen zijn we bang dat er weleens andere mogelijkheden kunnen zijn dan wij zien. Dat we wel eens ongelijk kunnen hebben, of dat er meerdere wegen naar Rome kunnen zijn, hetgeen onze eigen zekerheden doet wankelen.

In een dialoog gaat het verder dan het begrijpen van andermans invalshoeken en meningen. In een optimale dialoog ben je bereid je zekerheden los te laten. Het loslaten van zekerheden doe je niet zomaar. Het is altijd een kwetsbaar en emotioneel proces.

Getrainde gesprekspartners zullen elkaar dan ook zich veilig laten voelen en elkaar ruimte geven. Ze doen dat door hun aandacht volledig en voelbaar op de ander te richten en te luisteren. Ze hebben goed oogcontact met de ander en ze reageren niet direct op wat de ander zegt en vervallen al helemaal niet in tegenargumenten. Ze stellen elkaar open vragen vanuit nieuwsgierigheid naar nieuwe informatie, of ter verduidelijking. En door regelmatig stiltes te laten vallen, zorgen ze voor verwerkingstijd en voorkomen ze dat er te snel conclusies worden getrokken.

Tijdens een goede dialoog ontstaat zo bijna een versmelting van twee geesten.  Er ontstaat een stroom aan nieuwe ideeën, wat als een opwindend avontuur ervaren wordt.

Hoe zou het zijn als:

  • We ons gesprek om 9 uur beginnen en om 11 uur zijn we klaar.
  • Om 11 uur weet ik wat jij beoogt en wat jouw argumenten zijn en jij kent de mijne!
  • We hebben allebei nieuwe inzichten gekregen over het onderwerp.
  • We hebben ons 2 uur bezig gehouden met proberen elkaar te begrijpen. We hebben geluisterd en vragen gesteld ter verduidelijking.
  • We zijn met ideeën gekomen.
  • Of we hebben geprobeerd alternatieven aan te dragen, om te kijken of we gezamenlijk tot een nieuwe visie kunnen komen.

En uiteindelijk is er een geweldige aanzet voor een plan uitgekomen. We hebben bijgedragen aan iets wat beter is dan wat we afzonderlijk in ons hoofd hadden. We hebben verschil gemaakt.

En? Hoe gaat het bij jullie met vergaderen? Of gesprekken met collega’s? Wees eens eerlijk… Laat je reactie achter hieronder in het reactieveld.

Groet, Nicole