Posts by Nicole Koot

Zit je in een discussie of voer je een dialoog?

Posted by on jan 13, 2022 in Blog, Geen categorie | 2 comments

Raad waar ik het over heb:We beginnen om 9 uur en zijn om 11 uur klaar.Om 11 uur weet ik nòg beter wat ik om 9 uur ook al vond en jij ook!!We hebben ons 2 uur beziggehouden met het aandragen van argumenten ter illustratie van onze standpunten.We hebben onze standpunten verdedigd met redenatie en zijn zeer creatief geweest in het verzinnen van nieuwe argumenten om ons eigen standpunt te onderbouwen. In feite hebben we ons meestal dieper teruggetrokken in onze positie en dus het perspectief van waaruit we waarnemen.We gebruiken veel woorden, er wordt veel door elkaar heen gepraat, vele zinnen beginnen met ‘ja, maar’, stelling poneren, …Wat is dit? -> Een discussie.De discussie wordt vaak als een defensiemechanisme gebruikt, omdat we diep van binnen bang zijn dat er weleens andere mogelijkheden kunnen zijn dan wij zien. Dat we wel eens ongelijk kunnen hebben of dat er meerdere wegen naar Rome kunnen zijn, hetgeen onze eigen zekerheden doen wankelen. Een discussie is meestal niets anders dan een uitwisseling van meningen. Herken je dit? Denk alleen al aan de oeverloze discussies over Covid. De verschillen van mening hierover en de verharding van de gesprekken en dus relaties als het om dit onderwerp gaat. We concluderen dat de ander het niet goed ziet, verkeerd geïnformeerd is, of wat dan ook en blijven vooral bij ons eigen standpunt.Of gisteren de discussie tussen Mark Rutte en Geert Wilders in De Tweede Kamer. Wilders ging op een gegeven moment zelfs schreeuwen en…ze bleken het allebei ook nog eens over een ander onderwerp te hebben. Ieder wilde zijn eigen punt blijven maken. Ze kwamen geen steek verder en het beschadigde de relatie.Maar het kan ook in vergaderingen gebeuren. Iedereen uit zijn mening, we graven ons in en aan het eind van de discussie besluiten we bijvoorbeeld dat we dit nog eens goed moeten uitzoeken of dat we er nog eens goed over moeten nadenken. Alsof we dat nog niet genoeg gedaan hebben! …En we zijn nog geen steek verder.Ik mag regelmatig teams begeleiden. Bijvoorbeeld in het bedenken van een nieuwe strategie of een nieuwe beloningsstructuur. Ik zat laatst bij een directieteam van een heel competitieve organisatie. Ze wilden het hebben over een beloningsstructuur; dit werd in essentie ook een competitieve discussie. Ik kreeg het gevoel dat ze dachten in de rechtszaal te zitten en een pleidooi wilden winnen. Ze bombardeerden elkaar met argumenten. Ze interrumpeerden elkaar; deden er weer een ‘schepje bovenop’; stemmen werden verheven, enz. Resultaat: geen nieuwe beloningsstructuur.Soms loopt de samenwerking binnen teams niet zo soepel. Ik begin dan met het gesprek over ‘waarom het gaat zoals het gaat?’ In het gesprek dat volgt, lopen de gemoederen vaak hoog op als men elkaar probeert te overtuigen van zijn eigen visie/ gelijk. Mijn vraag is dan: gaat de communicatie normaal ook ongeveer zoals nu? Het antwoord is dan meestal “ja”. Mmm duidelijk, een discussie, elkaar overtuigen, ingraven in eigen denkbeelden en overtuigingen, geen nieuwe inzichten krijgen en niet tot elkaar komen… 2e raadseltje. Waar heb ik het nu over?We beginnen ons gesprek om 9 uur en om 11 uur zijn we klaar.Om 11 uur weet ik wat jij beoogt en wat jouw argumenten zijn en jij kent de mijne!We hebben allebei nieuwe inzichten gekregen over het onderwerp.We hebben ons 2 uur beziggehouden met proberen elkaar te begrijpen.We hebben geluisterd en vragen gesteld ter verduidelijking.We snappen elkaars belangen.We zijn met ideeën gekomen.Of we hebben geprobeerd alternatieven aan te dragen, om te kijken of we gezamenlijk tot een nieuwe visie kunnen komen. Wat is dit? -> Een dialoog. (En ja…het resultaat kàn synergie zijn.)In een echte dialoog gaat...

Read More

Wat hebben Victor Frankl en Charles Darwin gemeen?

Posted by on mei 20, 2020 in Blog, Geen categorie | 2 comments

“Als wij een situatie niet langer kunnen veranderen, worden wij uitgedaagd onszelf te veranderen.” – Viktor Frankl. “Het zijn niet de sterkste soorten die overleven en ook niet de meest intelligente. Het is het soort dat het beste reageert op veranderingen.” – Charles Darwin.* * Volgens Wikiquote ten onrechte toegeschreven aan Darwin. Wat hebben Victor Frankl en Charles Darwin gemeen? En wat heeft het met de dag van vandaag te maken? Laten we eerst eens kijken wat ze mogelijk betekend kunnen hebben.  “Als wij een situatie niet langer kunnen veranderen, worden wij uitgedaagd onszelf te veranderen.” –> Als de situatie is wat hij is en/of hij lijkt hetzelfde te blijven voorlopig, dan moeten wij onszelf aanpassen, het anders doen, weggaan, het zelf doen, accepteren… Kortom onszelf veranderen. Erover klagen, erin blijven hangen, erop focussen helpt in ieder geval niet, want de situatie zal niet (snel) veranderen. Het probleem wordt alleen maar groter. Het kost alleen maar meer negatieve energie en levert nog meer stress op dan het al deed. Dus als de organisatie, de directie, die collega etc. blijft doen of nalaten wat wij graag anders zien, zullen we moeten leren ermee om te gaan, zelf vertrekken, het accepteren, het anders aanpakken… Hetzelfde met de Corona crisis. Als die er is (Corona blijft voorlopig nog een dreiging en 1,5 meter het nieuwe normaal), zullen we onszelf moeten heruitvinden. Of ons bedrijf(je)/ werkplek, etc. Hoe vervelend ook. “Het zijn niet de sterkste soorten die overleven en ook niet de meest intelligente. Het is het soort dat het beste reageert op veranderingen.” –> Ik had laatst een gesprek met mijn schoonvader over de Corona crisis die de wereld nu teistert en vroeg hoe het op zijn werk gaat. Hij gaf eerlijk toe dat het nu moeilijk is, dat het bedrijf heel veel omzet heeft verloren. Maar hij ging meteen verder met “We moeten flexibel zijn en onze creativiteit gaan gebruiken. We moeten inventief zijn. Nadenken over nieuwe toepassingen, markten, producten. Juist nu.” Met zo’n instelling gaat hij/ zijn bedrijf het wel redden, dacht ik meteen. Dit moet Darwin destijds bedoeld hebben; weliswaar in een andere setting. Dus, wat hebben Viktor Frankl en Charles Darwin gemeen? Aanpassing lijkt het toverwoord. Meebewegen. Meebewegen met de nieuwe situatie, kansen zien en eruit halen. Ook al kost dit soms tijd en is het nodig hiervoor een angst te overwinnen. Er wordt op dit moment heel veel van ons gevraagd. We verliezen misschien onze baan, veel omzet, we werken thuis, moeten onze kinderen zelf lesgeven, kunnen onze vader of moeder niet in het verzorgingstehuis opzoeken, kunnen niet uit eten, enz. De situatie veranderen we niet, maar we kunnen ons wel aanpassen of meebewegen:  Medewerkers van McDonalds gingen hun diensten bij supermarkten aanbieden Restaurants begonnen een afhaaldienst De kaaswinkel, broodjeszaak, groenteman en slager bundelden hun krachten en gingen samen bezorgen We gingen samen zingen op balkons We zwaaien voor het raam bij onze grootouders We halen boodschappen voor de buurvrouw van 87 en zetten het op haar stoep We hebben leuke dingen bedacht om onze kinderen zelf les te geven En wat al niet meer. Ik ga hier geen uitputtende lijst opschrijven van iedereens creatieve initiatieven. Ik weet wel dat mensen zich hierdoor sterker en blijer gaan voelen (zowel gever àls ontvanger). Zelfs nu. Of dat het bedrijf hierdoor net wèl kan blijven voortbestaan. Of dat je kinderen nu geen/ niet veel achterstand hebben op school. We worden uitgedaagd, maar als we er goed en slim op reageren, gaat het ons lukken om ons erdoorheen te slaan. Hoe zit het met jou? Lukt het je om die modus...

Read More

Van Mastercoach tot Mastercoach

Posted by on okt 4, 2019 in Blog, Geen categorie | 1 comment

Coaching is een vak en het kost veel bloed, zweet en tranen om er goed in te worden, geloof me. Ik ben begonnen in 2002 en uiteindelijk, na veel opleiding en gesprekken, ben ik uitgegroeid tot de Master Certified Coach (gecertificeerd door de International Coach Federation) die ik nu ben. Cherie Carter Scott, MCC van het 1e uur in Amerika en directeur-eigenaar van MMS Institute (een opleidingsinstituut voor coaches), interviewt iedere maand een MCC in de wereld. In augustus had ik de eer om door haar geïnterviewd te worden. Ik wil je de gelegenheid geven om het interview te luisteren. In het interview hoor je  welk pad ik heb bewandeld gedurende de jaren om te groeien als persoon, mijn missie en passie te vinden en te verwezenlijken en welke hindernissen ik heb overwonnen om uiteindelijk uit te groeien tot de MCC die ik nu ben. Hopelijk inspireert het jou om jouw missie en passie te vinden; het lef te hebben om jouw pad op te gaan en door te zetten om de hindernissen die je tegenkomt te overwinnen. Mocht je barrières op jouw weg vinden, dan help ik je graag om te kijken welke dat zijn en hoe je die kunt overwinnen, opdat ook jij bezig kunt zijn met de dingen die je graag doet en die je voldoening geven. Veel...

Read More

Sta ik op het randje?…

Posted by on apr 2, 2019 in Blog, Geen categorie | 0 comments

…Vraagt een klant me wel eens. En met het randje bedoelt hij/ zij dan het randje van de overspannenheid of burn-out. Ze komen bij mij met een andere coachvraag, maar hebben dan al een tijdje bepaalde ‘verschijnselen’. Verschijnselen als slecht slapen piekeren kort lontje huilen om niets pijn in de nek snel hoofdpijn slechte concentratie innerlijke onrust een opgejaagd gevoel Dan krijgt een 3e gesprek bijvoorbeeld ineens een andere wending door die vraag “Sta ik op het randje?” De laatste twee jaar kwam dat vaker voor, dus ik besloot me erin te verdiepen. Ik wilde een (mogelijke) burn-out eerder kunnen herkennen bij een cliënt, zodat ik handvatten zou kunnen geven om mijn cliënt voor een burn-out te kunnen behoeden, dan wel hem op tijd naar een huisarts te kunnen sturen. Middels een goed boek ‘Gek op stress maar niet altijd.’ (Van Suzan Kuijsten & Carolien Hamming) kwam ik bij het CSR Centrum terecht. Hun kijk op stresspreventie- en interventie sprak me aan: Herstel van een burn-out, eerst fysiek, dan mentaal. Inmiddels heb ik hun 4-daagse cursus met succes afgerond. Herken jij ‘de verschijnselen’? Of ken je iemand die ze heeft? Aarzel dan geen moment en doe er iets aan. Ga niet door tot het randje. Want, wie kent dat niet: we gaan vaak toch nog door. Nog even…want het is bijna vakantie, het project is bijna af, of straks wordt het rustiger. Maar dat is vaak niet zo. Want na dat project komt er een volgende, wordt je collega ziek en moet je zaken van hem overnemen, of is er wel iets anders waardoor we moeten blijven rennen. Onder hoogspanning werken is voor een tijdje prima. Ons lichaam is fantastisch en ondersteunt ons hierin. Het lichaam maakt extra cortisol en adrenaline aan om ons in staat te stellen al die drukte het hoofd te bieden en die extra inspanning te kunnen leveren. Daar is niets mis mee, mits je na de grote klus, stress dag, of bovengemiddelde prestatie rust neemt. Want als je rust neemt, laadt je lichaam weer op, maakt het weer andere hormonen aan zoals het feelgood hormoon endorfine, zodat ons lichaam weer in balans komt. Wil je hier meer over weten? Kijk dan eens naar het volgende filmpje van het CSR Centrum op Youtube: https://youtu.be/neD7DevsMnM Wil jij weten of je ‘op het spreekwoordelijke randje’ staat? Neem dan contact met me op. Ik heb via het CSR Centrum toegang tot een vragenlijst die betrouwbaar meet of en in welke mate er sprake is van stress gerelateerde problematiek. Immers, een dooddoener misschien, maar voorkomen is beter dan genezen… Voor nu nodig ik je uit om eens wat vaker ‘op te slomen’. Oftewel na bijvoorbeeld 2 uur hard en geconcentreerd werken even de benen strekken, of na een spannend gesprek, even te lummelen. Dan laadt de batterij letterlijk weer op. Met vriendelijke...

Read More

De gevangenis van je eigen gedachten

Posted by on dec 18, 2018 in Blog, Geen categorie | 0 comments

Gesprekken, quotes, liedjes en boeken kunnen me enorm inspireren. Zo ook het boek van Dr. Edith Eva Eger: De keuze. Een boek over haar ervaringen in Auschwitz; het overleven van het kamp en hoe zij uiteindelijk bevrijd werd door Amerikaanse soldaten. Ze schrijft dat ze daarna weliswaar vrij was, maar dat zij zichzelf door haar gedachten nog jaren gevangen hield en hoe zij zichzelf leerde bevrijden van deze gedachten. Wat een kracht en wijsheid heeft deze vrouw! Het boek kan ik je van harte aanbevelen. Door haar inspirerende teksten maak ik een reis door mijn eigen gedachten en ervaringen en door de ervaringen van mijn vrienden/ familie en klanten. Ik weet niet of je het herkent, maar ik doe dan als het ware ‘empirisch onderzoek’ of het klopt wat ik lees, of ik het herken, of ik er iets mee kan en of het mij kan helpen met een uitdaging in mijn leven. De keuze Door het boek ‘7 habits of highly effective people’ van Stephen Covey was ik al in aanraking gekomen met de gedachte: je kunt misschien niet beïnvloeden wat je overkomt, maar wel hoe je ermee omgaat. Hij geeft aan: daarin heb je altijd een keuze. Ook Dr. Eger spreekt hierover in haar boek. Iedereen maakt van alles mee in zijn of haar leven. Mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. We zullen genieten en we zullen lijden. Daarover zegt Dr. Eger in haar boek, “Lijden is universeel, het slachtofferschap is optioneel. Er zit een verschil tussen ‘het slachtoffer worden van’ en de slachtofferrol’. De kans is groot dat we gedurende ons leven allemaal een keer op een bepaalde manier ergens het slachtoffer van worden. Op een bepaald moment zullen we lijden onder een kwelling, ramp of misbruik, veroorzaakt door omstandigheden, mensen of organisaties waar we weinig tot geen invloed op hebben. Zo zit het leven in elkaar. Dat is ‘het slachtoffer worden van’. Het komt van buitenaf. Het is die pestkop in de buurt, de leidinggevende die tiert, de echtgenoot die slaat, de geliefde die je bedriegt, de discriminerende wet, het ongeluk waardoor je in het ziekenhuis belandt. Daartegenover staat de slachtofferrol, die van binnenuit komt. Niemand kan van jou een slachtoffer maken. Dat kan alleen jijzelf. We worden niet een slachtoffer door wat er met ons gebeurt, maar doordat we ervoor kiezen om vast te houden aan onze slachtofferrol. We ontwikkelen de denkwijze van een slachtoffer: een manier van denken en zijn die star, verwijtend, pessimistisch, bestraffend en zonder gezonde beperkingen of grenzen is. We zitten dan vast in het verleden, we zijn niet in staat te vergeven. Wanneer we kiezen voor de beperkte denkwijze van het slachtoffer, worden we onze eigen gevangenisbewaarders.” Slachtofferrol Laten we eerlijk zijn, dat hebben we allemaal toch wel eens (gehad)? Zo had ik laatst een klant die net gescheiden was. Hij voelde zich slachtoffer van het onmogelijke gedrag van zijn ex-vrouw. “Zij bepaalt mijn leven en zorgt dat ik dingen MOET doen!” Ik vroeg hem naar een voorbeeld. Hij gaf aan dat ze om de dag voor de kinderen zorgden en dat betekende dus ook het halen en brengen naar en van school. Op haar dag komt ze vaak te laat of ze komt soms zelfs niet opdagen. “Ik word dan steeds gebeld door de opvang en dan MOET ik ze halen. Dat heeft enorme impact op mijn dag. Ik moet eerder weg van werk, en…” Ik vroeg of ik een zijstap mocht maken. Na zijn toestemming vroeg ik hoe hij wilde zijn als vader. Hij beschreef onder andere dat hij wilde dat zijn kinderen hem volledig vertrouwen en dat...

Read More